|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Schotse Hooglanders verhuisd.
|
|
|
|
|
|
|
|
Uitgegeven: 10 januari 2012
De Schotse Hooglanders die nog in het natuurgebied van Assendelft graasden zijn deze dagen naar een hoger gelegen gebied verhuisd. Waterschap Aa en Maas had al aangegeven dat er een evacuatie zat aan te komen door het hoge water en zodoende werden er vangkooien geplaatst.
De beheerder heeft extra eten neergelegd om toch alle dieren te kunnen vangen om te verplaatsen. Men wist dat één van de vaarzen moeilijkheden zou kunnen gaan geven omdat die door de zomer en najaar heen, steeds agressiever gedrag ten toon spreidde. Deze vaars (= vrouwelijke jonge koe) gedroeg zich als een agressieve onhandelbare en dominante stier, ze was tevens de leider van de groep en dat liet ze merken.
Door haar gedrag beïnvloedde ze ook de rest van de groep op een negatieve manier wat ook niet goed was voor het groepsgedrag. Dit gedrag werd door de andere dieren overgenomen. Door deze situatie zijn er enkele maanden geleden al een aantal dieren naar een andere plaats verhuisd. Alle koeien van de groep waren heel erg bang van haar. Het gedrag was niet meer te tolereren en daardoor was er al enkele keren een poging ondernomen om ze te verhuizen. Dat mislukte omdat ze helemaal niet benaderbaar was en wanneer men te dicht in de buurt kwam, vertoonde ze aanvallend gedrag. Het gedrag van een stier is onberekenbaar maar deze vaars was vele malen gevaarlijker volgens de beheerder. Omdat die elke dag bij de koeien komen kennen ze het gedrag van elk dier afzonderlijk en bouwen daar ook een band mee op. De geplaatste vangkooien wilde ze ook al niet ingaan. Men had er zelfs brood ingelegd, daar waren ze altijd dol op. De andere twee vaarzen en de stier waren wel in de kooi ingelopen om dit heerlijke brood te gaan eten waardoor ze door de verzorgers te evacueren waren.
Door de vangkooi te plaatsen waren er zodoende al verschillende voorzorgsmaatregelen getroffen mocht het echt tot evacuatie komen. Doordat er steeds meer water in het gebied kwam, waren de dieren al naar het hoger gelegen eiland gegaan waar ze nog steeds droge voeten hielden maar daardoor werden de verzorgers voor een probleem geplaatst. De dieren moesten via de andere kant het gebied uit maar daar was het erg lastig voor de evacuatie. Met een tractor kon men daar niet het gebied in omdat daar een dijk de toegang onmogelijk maakte. De verzorgers hadden het bange vermoeden dat het gevaarlijk zou worden om de dominante vaars uit het gebied te krijgen en daarom werd er een dierenarts gevraagd om ter plaatse aanwezig te zijn zodra de evacuatie in gang werd gezet.
Omdat het water in de Aa op een gegeven moment erg gevaarlijk hoog kwam te staan en er al bijna een halve meter water in het gebied stond kwam het bericht van waterschap Aa en Maas dat men tot evacuatie moest overgaan, zodat er niet dezelfde situatie ging ontstaan zoals die keer toen de dieren geïsoleerd op het eiland stonden.
Het leek wel of de dominante vaars dit aanvoelde want ze kreeg erg veel last van stres en werd daardoor gevaarlijker. In de vangkooi ging ze absoluut niet en zo’n opgefokt dier op een andere manier vangen was met mensenlevens spelen. Door haar gedrag was ze ook niet meer te herplaatsen in een andere groep. Op een gegeven moment moest er de moeilijke beslissing genomen worden dat er een einde aan het leven van het dier gemaakt moest worden omdat het te gevaarlijk was om maar in de buurt van het dier te komen. Hiervoor is een vergunning verleend. Het zou nooit te vangen zijn zonder dat er groot gevaar ontstond voor de verzorgers. De dierenarts heeft toen met een gericht schot een einde aan het leven van het dier moeten maken. Heel erg jammer dat het moest gebeuren maar ze is zonder pijn gestorven.
Om te zorgen dat dit dier in onze voedselketen kan komen moet er op zo’n moment wel gezorgd worden dat het bloed wat zich in het dier bevindt, eruit kan vloeien, het mag niet stollen binnen in het dier. Daarvoor heeft men, nadat het dier dus dood was, de hals ingesneden zodat het bloed snel uit het dier kan vloeien. Het dier is niet levend de hals doorgesneden. Toch is het uitbloeden van zo’n dier een heel erg vervelend gezicht. Voor verzorgers, die het hele seizoen voor deze dieren hebben gezorgd, is het een hard gelach als ze op deze manier een eind aan zo’n jong leven moeten laten maken.
Na dit gebeuren, wat je alleen maar doet als er geen enkele andere mogelijkheid meer is, komt er nog een veel vervelender karwei, nl. het wegslepen van dit dier. Met een tractor was het niet mogelijk om het gebied in te gaan doordat de steile dijk dit belemmerde. Een paard kan dit wel en dus werden deze dieren ingezet om het dode dier de dijk op te trekken. Op een paard zit geen hefboom om een dier ergens op te tillen en daarna te vervoeren, de enige mogelijkheid is trekken. Dit is ook voor paarden een zware klus, zeker omdat het dier een dijk opgetrokken moet worden voordat het afgevoerd kan worden. Het water en de modderige onderlaag maken het er niet gemakkelijker op. Het beeld wat je dan te zien krijgt is verschrikkelijk. De mensen die toegestroomd waren om het tafereel gade te slaan hebben geen mooie middag beleefd. Dat past niet in het plaatje van dieren terug in de natuur plaatsen. Toch zal er altijd een stukje mensenwerk aan te pas moeten blijven komen want hier in Nederland zal het bijna nooit mogelijk zijn om niet af en toe in te moeten grijpen als andere natuurwetten om voorrang vragen.
Heel erg jammer dat het leven van zo’n prachtig dier op zo’n manier moet eindigen maar je moet er ook niet aan denken dat door het agressieve gedrag, andere gevaarlijke situaties hadden kunnen ontstaan. De verzorgers zijn niet uit op het beëindigen van het leven van deze dieren, ze willen juist erg graag dat ze in vrijheid kunnen leven en zo oud gaan worden. De band die ze door de jaren heen opbouwen is voor hun erg waardevol en ze hebben dan ook met pijn in het hart deze verschrikkelijk moeilijke beslissing moeten nemen.
Als in de toekomst de meander op de Molenhoek klaar is kunnen de dieren zelf naar hoger gelegen plaatsen en dan is hopelijk deze hele operatie niet zo snel meer nodig.
|
Categorie
|
Natuur
|
|
Auteur
|
Netty Sommers-Westelaken
|
|
|
Social media
|
|
|
|
|
|
|
|